http://librarian.i2p/get/2983905043845090042/2257142994907305895
De dood is net iets té alomtegenwoordig om er geen besef van te krijgen. ’t Slaat kraters in de hard bevroren aarde, hondenlabeur, en laat er zijn dode naasten in neer, samen met enige beestentanden en, als die te vinden zijn, enkele bloemetjes: een zomertauri, een kruisbes of een heemst. Links staat er één te bleiten, en rechts staat er één te lachen aangezien er een weduwe beschikbaar wordt. Is de put dichtgesmeten, dan is de dode alreeds vergeten en sjeest ’t verder op het spoor van de...